اخیراً تبلیغی دیدم دربارهٔ یه دورهٔ یادگیری انگلیسی فوق مدرن در ۲۴ ساعت با تضمین کتبی! یعنی زمین یک بار دور خورشید بچرخه، من دیگه شکسپیر می‌شم! یا شاید این ۲۴ ساعت، ساعتِ کوانتومیه—یعنی همزمان هم یاد گرفتم، هم نه، تا وقتی که بهم نگاه کنین و ناگهان مکالمهٔ روان در من از حالت موجی به ذره‌ای فروکاهش یافته بدل می‌شه!
شایدم منظورش اینه که هر ماه یه ساعت کلاس داریم به همراه کلی بساط آموزشی برای تمرین. اینجوری 24 ساعت 2 سال طول می‌کشه. ولی باز هم تسلط بر کل کهکشان زبان انگلیسی؟ آخه یه بلاگری که این دوره رو تبلیغ کرده مدعی شده خودش در ۲۴ ساعت زبان رو مسلط شده، نه 24 ساعت در دو سال. راستش، من حاملگی یه زن باکره رو راحت‌تر باور می‌کنم تا این ادعا. شاید هم ایشون در این ۲۴ ساعت، در واقع ۲۴ سال رو در یه بعد موازی زندگی کرده؟ یا شاید اصلاً زبان انگلیسی رو نمی‌دونسته و این تبلیغ، اولین برخوردش با زبان بوده!
اما فکر ترسناک اینجاست: شاید همهٔ این سال‌ها که من با کتاب‌های قطور و کلاس‌های گرون‌قیمت عذاب کشیدم، یک توطئهٔ جهانی بوده! شاید یادگیری انگلیسی در 24 ممکنه و این یه نقشهٔ شیطانی بوده تا مردم جهان رو وادار کننن پولشون رو سال‌ها خرج یادگیری چیزی کنن که می‌شه در یه روز یادگرفت! می‌دونید توی بیش از دو دهه چقدر هزینه‌ی کلاس کردم؟ اختلاس تومن! با این پول می‌شه کلی سمبوسه خرید.
یا شاید این دوره از تکنولوژی هوش مصنوعی ایلان ماسک استفاده می‌کنه: یک تراشهٔ عصبی که در ۲۴ ساعت مغز ما رو هک می‌کنه و به جای اطلاعات قبلی—مثل خاطرات کودکی یا شمارهٔ عابر بانک—فقط افعال بی‌قاعده و با قاعده را جایگزین می‌کنه و بعد هلو!
خلاصه که من دارم همین امروز ثبت‌نام می‌کنم. اگر تا فردا نتوانستم مثل یک بومی صحبت کنم، حتماً تقصیر کوانتومه یا ایلان—یا شاید هم من در دنیای اشتباهی متولد شدم!
