روانی کلام به معنی بی‌وقفه حرف زدن نیست.
اگر مکث می‌کنی، دنبال واژه می‌گردی، جمله‌ات را اصلاح می‌کنی، یا دوباره از مسیر دیگری ادامه می‌دهی، این‌ها همیشه نشانه‌ی ضعف نیستند.
گاهی کسی زیاد حرف می‌زند، اما معنا جلو نمی‌رود.
گاهی کسی مکث می‌کند، فکر می‌کند، جمله‌اش را تعمیر می‌کند، و دقیق‌تر ادامه می‌دهد.
روانی کلام (Fluency ) یعنی بعد از مکث، بعد از خطا، بعد از کمبود، هنوز مسیر حرفت را گم نکنی.
راننده‌ی خوب کسی نیست که هیچ‌وقت ترمز نمی‌زند؛
کسی است که بعد از ترمز، هنوز راه را ادامه می‌دهد.
