شاید سالها فکر کردهایم اشتباه یعنی «من کافی نیستم».
اما در یادگیری زبان، اشتباه یعنی چیزی در حال ساخته شدن است.
هیچکس با سکوت روان نمیشود. آدم با جملههای ناقص، مکثهای طولانی، کلمههای اشتباه، و دوباره تلاش کردن راه میافتد.
بله، مغز انسان ظاهراً تصمیم گرفته یادگیری را از مسیر آبروریزیهای کوچک عبور دهد. چه طراحی باشکوهی!
اما هر بار که بعد از یک اشتباه دوباره حرف میزنید، دارید به مغزتان یاد میدهید:
«من میتوانم اشتباه کنم و باز هم ادامه بدهم.»
و شاید همین، یکی از مهمترین بخشهای یادگیری زبان باشد.