دیجیپی
Science of Language Learning
Science of Language Learning
یک مجموعهی هفتگی برای مدرسین زبان که بهجای تمرکز صرف بر تکنیکهای تدریس، به بررسی علمی و عمیقِ فرایند یادگیری زبان میپردازد.
در این مجموعه بررسی میکنیم که وقتی میگوییم یک زبانآموز «واقعاً یاد گرفته»، دقیقاً چه تغییری در دانش، عملکرد و توانایی استفادهی او از زبان اتفاق افتاده است.
ارزش و ویژگی اصلی مجموعه
Science of Language Learning یک مجموعهی تکنیکمحور نیست.
تمرکز اصلی آن بر این سؤال است:
What actually changes when learning happens?
از همین سؤال، بسیاری از تصمیمهای مهم تدریس دوباره بررسی میشوند.
هر سمینار بهصورت مستقل معرفی میشود.
برای هر سمینار، موضوع، توضیحات، جزئیات برگزاری و اطلاعات ثبتنام بهصورت جداگانه اعلام خواهد شد.
این صفحه نیز با اعلام هر سمینار جدید بهروزرسانی میشود.
تقویم آموزشی
این مجموعه بهصورت هفتگی(فقط پنجشنبهها ساعت ۱۶:۳۰) برگزار میشود.
موضوع هر سمینار بهصورت جداگانه اعلام خواهد شد و صفحهی دوره نیز با موضوع سمینار بعدی، توضیحات آن و جزئیات مربوط به ثبتنام بهروزرسانی میشود.
این مجموعه برای مدرسینی طراحی شده است که:
- میخواهند فراتر از تکنیکهای آماده فکر کنند؛
- به فرایند واقعی یادگیری زبان علاقهمندند؛
- میخواهند تصمیمهای آموزشی خود را بهتر تحلیل کنند؛
- به ارتباط میان پژوهش و کلاس واقعی اهمیت میدهند؛
- و میخواهند بدانند چرا یک روش یا فعالیت باید به یادگیری منجر شود، نه فقط اینکه چگونه آن را اجرا کنند.
شرح دوره
وقتی تدریس تمام میشود، یادگیری تازه مسئله میشود.
در کلاس معمولاً چیزهایی را میبینیم که به نظر میرسد نشانهی یادگیری هستند: زبانآموز جواب درست میدهد، تمرین را کامل میکند، گرامر را میفهمد، لغت جدید را به خاطر میآورد و در فعالیت کلاسی عملکرد خوبی دارد.
اما آیا اینها لزوماً به معنی یادگیری واقعی هستند؟
اگر زبانآموز هفتهی بعد نتواند همان زبان را به یاد بیاورد چه؟ اگر در یک تمرین درست پاسخ دهد اما در مکالمه نتواند از آن استفاده کند چه؟ اگر با کمک معلم موفق باشد اما وقتی تنها میشود عملکردش از بین برود چه؟
Science of Language Learning از همین سؤال شروع میشود:
وقتی میگوییم کسی زبان یاد گرفته، دقیقاً چه تغییری در او رخ داده است؟
این مجموعه برای مدرسینی طراحی شده است که نمیخواهند فقط تکنیکهای بیشتری به مجموعهی ابزارهای تدریس خود اضافه کنند، بلکه میخواهند بفهمند یادگیری چگونه اتفاق میافتد و این فهم چه تغییری باید در تصمیمهای روزمرهی آنها در کلاس ایجاد کند.
رویکرد مجموعه
در این مجموعه از ذهن زبانآموز شروع میکنیم:
-
توجه
-
حافظه
-
فراموشی
-
بازیابی
-
تمرین
سپس وارد خودِ یادگیری زبان میشویم و بررسی میکنیم:
-
دانش زبانی چگونه شکل میگیرد؟
-
چرا بعضی چیزها با تمرین روانتر میشوند؟
-
چرا بعضی آموختهها به موقعیتهای تازه منتقل نمیشوند؟
-
بازخورد چه نقشی در یادگیری دارد؟
-
انگیزه و اضطراب چگونه با یادگیری ارتباط پیدا میکنند؟
-
هویت و استقلال زبانآموز چه نقشی دارند؟
بعد دوباره سؤال را به خود زبان و مهارتهای زبانی برمیگردانیم:
-
یک لغت را واقعاً چه زمانی «بلدیم»؟
-
گرامر چگونه از دانستن یک قانون به استفادهی واقعی تبدیل میشود؟
-
شنیدن، خواندن، نوشتن و صحبت کردن چه فرایندهایی را از ذهن طلب میکنند؟
-
چرا ممکن است زبانآموز چیزی را در یک تمرین بلد باشد اما در زندگی واقعی نتواند از آن استفاده کند؟
و در نهایت دوباره به کلاس برمیگردیم:
-
چگونه باید درس را طراحی کنیم؟
-
چه چیزی را باید تکرار کنیم و چه زمانی؟
-
چه وقت باید کمک کنیم و چه وقت کمک را کنار بکشیم؟
-
از کجا بفهمیم یادگیری واقعاً اتفاق افتاده است؟
-
اگر شواهد برخلاف برنامهی ما بود، برنامه باید تغییر کند یا زبانآموز؟
-
تکلیف، اصلاح خطا، بازخورد، سرعت پیشروی، طراحی دوره و سیلابس چگونه میتوانند بر اساس یادگیری دوباره دیده شوند؟
اصل محوری مجموعه
هدف این مجموعه ارائهی نسخههای آماده برای هر مسئلهی کلاس نیست.
برعکس، تلاش میکنیم فاصلهای ایجاد کنیم بین:
«این تکنیک خوب است.»
و:
«این تکنیک قرار است چه مسئلهی یادگیری را حل کند؟»
یک فعالیت ممکن است در یک کلاس بسیار مفید باشد و در کلاس دیگری تقریباً هیچ کاری انجام ندهد.
آنچه اهمیت دارد فقط کاری که معلم انجام میدهد نیست؛ بلکه تغییری است که آن کار قرار است در یادگیری ایجاد کند.
ارتباط نظریه و کلاس
در این سمینارها، نظریه قرار نیست در آسمان باقی بماند.
مفاهیم با مثالهای واقعی از کلاس، رفتار زبانآموزان، فعالیتها، تمرینها و تصمیمهایی که مدرسین هر روز میگیرند بررسی میشوند.
مسیر هر بحث از یک مسئله شروع میشود، مفهوم را باز میکند، شواهد پژوهشی را بررسی میکند و سپس دوباره به کلاس برمیگردد:
«خب، حالا این دانستن چه چیزی را در تدریس ما تغییر میدهد؟»
مفاد آموزشی مجموعه در چند محور اصلی شکل میگیرد:
۱. ذهن و یادگیری
- Attention
- Memory
- Forgetting
- Retrieval
- Practice
۲. فرایند یادگیری زبان
- شکلگیری دانش زبانی
- روانتر شدن آموختهها با تمرین
- انتقال یادگیری به موقعیتهای تازه
- نقش Feedback
- نقش Motivation
- نقش Anxiety
- نقش Identity
- Learner Autonomy
۳. دانش زبان و استفادهی واقعی از زبان
- یادگیری و دانستن واژگان
- دانش گرامری و استفادهی واقعی
- فرایندهای ذهنی مرتبط با Reading
- فرایندهای ذهنی مرتبط با Listening
- فرایندهای ذهنی مرتبط با Speaking
- فرایندهای ذهنی مرتبط با Writing
- فاصلهی میان عملکرد در تمرین و استفادهی واقعی از زبان
۴. طراحی و تصمیمگیری آموزشی
- Lesson Design
- Repetition
- Support
- Teacher Decisions
- Task Design
- Feedback
- Error Correction
- Assessment
- Course Design
- Syllabus Design
۵. ارتباط یادگیری با کلاس واقعی
بررسی این سؤال که هر مفهوم و یافتهی علمی چگونه میتواند تصمیمهای واقعی مدرس را در کلاس تغییر دهد.
هدف مجموعه این نیست که مدرس صرفاً اصطلاحات یا تکنیکهای بیشتری یاد بگیرد.
هدف این است که مدرس بتواند:
- فرایند یادگیری زبان را عمیقتر درک کند؛
- میان عملکرد لحظهای و یادگیری واقعی تفاوت بگذارد؛
- شواهد یادگیری را دقیقتر بررسی کند؛
- فعالیتها را بر اساس مسئلهی یادگیری ارزیابی کند؛
- دربارهی تکرار و تمرین تصمیم آگاهانهتری بگیرد؛
- زمان و میزان حمایت از زبانآموز را بهتر تشخیص دهد؛
- نقش Feedback، Correction و Assessment را از زاویهی یادگیری دوباره بررسی کند؛
- طراحی درس، دوره و سیلابس را با توجه به فرایند یادگیری بازنگری کند؛
- و در نهایت، تصمیمهای آموزشی خود را بر اساس فهم بهتر از یادگیری اتخاذ کند.